dayı

İhsan ile Zehra'nın dayıları bugün 28 yaşını doldurdu. Çok uzaklarda, olduğundan da çok...
Bu fotoğrafta ikimiz de bir boydaymışız! Hem de ikiz gibi giydirmiş annem bizi. Yeni farkettim bu detayı. Aramızda iki yaştan az olduğu için ve sokağa çıkıp başka çocuklarla birarada olma lüksümüz olmadığı için benim en iyi oyun arkadaşım Ahmet'ti.
İnşallah benim çocuklarım kardeş olmanın zorluklarının üstesinden gelme konusunda annelerinden daha başarılı olurlar. İnşallah dayıları gibi iyi huylu (ama inatçı olmasınlar!) ve uzun boylu olurlar :)
Hala çok severim ben Ahmet'i. Ne zaman birisi Ahmet dese burnum sızlar. Onun eline diken batsa benim ciğerim kanar. Ama söyleyemedik bunları zamanında. Şimdi de geç oldu. Hem o çok uzaklarda. Olduğundan da çok...
Dikenlerim batmıyor artık ona.