aytepe

Babamın İzmit Aytepe'de inşa etmekte olduğu kır evinde uzun ve güzel bir haftasonu tatili geçirdik. Çocuklar bahçelerde özgürce dolaşıp toprakla haşır neşir oldular. Temiz havaya, güzelliklere doyamadan, doyduğumuz yer olan suratsız ankaramıza dönüş yaptık.
Hafta sonu Nur teyzeler ile Aysel teyzeler de geldiler. Zehra ve İhsan kimseyi unutmamışlar. İhsan özellikle Süeda'sını (!) unutamamış :)) Onun geldiği akşam oynamaktan yorgun düşüp koltukta uyuyakaldı zavallıcık.
Annemin ikiz kardeşi Nur teyze ile çocukları kucaklarına aldıkları kare gülümsetti beni. Belki İhsan ile Zehra da içlerinden birinin ikiz torunlarını kucaklarına alıp böyle bir fotoğraf verirler bir gün. Onu ben çekemem ama herhalde..
Eve döndüğümüz akşam da Ebru teyze geldi Şam'dan. Çocuklara el yapımı deri ayakkabılar getirmiş. "Akka"larını çok beğendiler.
Artık İhsan Zehra'ya "ze-ze" diyor. İki kelimelik tini mini cümleler kuruyorlar, "baba geldi" "atta gidiyoo" gibi..