Bizimkilerin yeni icadı, yerlerde sürünerek yakalamaca oynamak. İhsan kaçıyor Zehra kikir kikir gülerek onu kovalıyor. İhsan arada bir durup arkasına bakıyor, Zehra'nın takipte olduğunu görünce bir çığlık atıp hızlı hızlı kaçmaya devam ediyor. Eğer Zehra İhsan'ı yakalamayı becerirse bezine pat pat vurarak sevinç çığlıkları atmaya başlıyor.
Bir de park yataklarını, fileli kısımlardan birbirlerini görebilecekleri şekilde yanyana koyduk. Oradan birbirlerine yapmadıkları oyun kalmıyor. Çeneleri düştü mü uykuyu filan unutuyorlar. Ne konuşuyorlar aralarında Allah bilir :)
Onları böyle izlerken bütün yorgunluklar unutuluyor. Allah birbirlerinden hiç ayırmasın yavrularımı.
Fotoğraf çekildiğinde 5 aylıktılar. Öylece uyuyakalmışlardı Ebru teyze ile ben kahvaltı yaptığımız sırada...