Bebeklerimizin sevgili günlüğü,
Artık sevgilimiz İstanbul'umuza kavuşmak ve babamızdan ayrılmak için sayılı günler kaldı. Evimizde bir telaş rüzgarı esiyor. Osman hem askere gitme heyecanı hem bizlerden ayrılma üzüntüsü hem de uzmanlık tezini yetiştirme gerginliği içerisinde bocalarken ben de çocuklardan vakit ayırıp valizleri hazırlamaya ve evi toparlamaya çalışıyorum. İhsan Bey ile Zehra Hanım'ın ise dünya umurlarında değil. İshali atlattıklarından beri iştahları düzeldi. Uykuları da epey düzenli bu aralar. Zehranın ilk dişi dün çıktı. Hem de normal bir insan olan kızımın ilk dişi kardeşininkinin tersine alttan çıktı :)
Bu günlerde Zehra'nın mukallitlik yönü iyice öne çıkmaya başladı. İhsan'ın çıkardığı saçma sapan sesleri taklit etmeye çalışıyor. Mesela önceden öfkelendiği zaman uzun uzun mızıldanırdı; artık İhsan gibi kısa ve tiz çığlıklar atmaya başladı. Yumuşak tabiatlı sakin bir bebek olan Zehra'nın bu acemi çığlıkları doğrusu çok komik oluyor.
İhsan şu sıralar, şuursuzca oradan oraya koşturmadığı zamanlarda etrafındakileri güldürmeyi kendine vazife edindi. Her geçen gün repertuarına yeni numaralar ekleyerek sıkıntılarımızı hafifletiyor kerata.
Üzüm üzüm Zehra (5 Haziran 2007)

İki Gözüm İhsan (Ekim 2006)