Bütün bebekler büyürken benimkiler küçülüyor!
İhsan'ın ağzına mama girer girmez ellerini de ağzına sokuyor sonra o mamalı elleriyle başlıyor yüzünü gözünü ovalamaya. Zehra önceleri ağzını hiç açmazdı. Şimdi ilk lokmayı alıyor onu dakikalarca yutmadan ağzında tutuyor. Böylece ikinci lokmaya geçmemiz imkansızlaşıyor.
Nerede yanlış yapıyorum bilmiyorum. Bulabildiğim bütün yazıları okudum, herkese danıştım. Her yolu denedim. Evde yapmadığım yemek, piyasada almadığımız mama kalmadı. Son bir haftadır da hiç ısrar etmiyorum Kafalarını çevirdikleri anda bırakıyorum. Yemedikleri zaman aç kalacaklarını kavrayacaklarmış güya. Bizimkiler bütün gün aç kalıyorlar gene de yemiyorlar. Toplasan birer kase ancak yiyorlardır. Gittikçe kilo kaybetmeye başladılar. Bütün yaşam enerjimi ve zamanımı çocukların yemesi için harcıyorum. Kafayı sıyırmak üzereyim. Yemeyen çocuk zor diyenlere şunu söylemek istiyorum:
Yemeyen iki çocuk daha zor!!!
Bu da böyle bir Zehra...