düğün, babane, uykusuzluk vesaire

Geçtiğimiz cuma Hümeyra'nın kınası oldu. Aysel teyze ve İrem'e çocukları emanet edip annemlerle kınaya gittim. Bir iki saat sonra İhsan'ın huzursuzlandığı haberi gelince apar topar eve döndük. Karnı ağrımış, uykusu bölünmüş zavallının. Ertesi gün düğüne ikisini de alıp öyle gittim. Gayet güzel durdular salonda. Elden ele gezdiler, kalabalığı ve gürültüyü hiç yadırgamadılar. Hatta İhsan bir ara müzikle birlikte oynamaya bile başladı! Eve dönerken arabada uyumaları da benim için kolaylık oldu. Hümüş'ümüze saadetler (ve gurbette sabırlar!) diliyorum. Fotoğrafta İhsan Ebru'nun, Zehra ise Serra'nın kucağında.
İkizlerimizin sevgili babanesi, kıymetli kayınvalidem bizde kalıyor bir kaç gündür. Çocuklar onunla çok mutlular. Zaten o olmasaydı ben ikiz bakma işini tek başıma asla yapamazdım. Baştan beri hep yanımızda olduğu için buradan kendisine tekrar teşekkür etmeyi bir borç bilirim..
Bu aralar hiç beceremiyorum Zehra'yı uykuya ikna etmeyi. Ben yatırıyorum, o hacıyatmaz gibi geri kalkıyor. Zıtlaştıkça daha da zorlaşıyor durum. Bu fotoğrafta Aysel teyzenin uyumak bilmeyen Zehra'yı kucağında nasıl kedi gibi uyuttuğunu görüyoruz. Ben de aynı şekilde uyutmayı denedim, hiç işe yaramadı. Zaten aysel teyzemiz pozitif enerjisiyle meşhurdur. (bendeniz de negatif enerjimle bilinirim!)Her gece gelse de uyutsa kızımı Aysel teyzesi:)
Zehra dün akşam "attıı" demeyi öğrendi top oynarken. Şu anda bildiği kelimeler şunlar "cici" "gel" "ce-ee" "ee ee (güle güle)" (pis bişey görünce)"kıh"
İhsan'ın son vukuatı masanın üzerinde duran havyayı çekerek sivri ucuyla dudağının üzerinde ufak bir delik açmak. Yarasına tentürdiyot sürünce tıpkı Hitler'e benzemişti. Ama çekemedim o haliyle fotoğrafını.
İşte havadislerimiz bunlar. Bir de evcek herkes hasta...