evimizin komik bey(in)leri

İhsan'ın bazı hususiyetleri aynı Osman'a benziyor. Mesela babası gibi İhsan da düzenin bozulmasına, alıştığı rutinin değişmesine tahammül edemiyor. Her şey onun o zamana kadar gördüğü şekilde olmalı; değişimden hoşlanmıyor. Ayrıca Osman gibi İhsan da temizliğe düşkün. Ne zaman bir bez bulsa başlıyor sağı solu silmeye. Eline azıcık bir şey bulaşsa temizlenene kadar huzursuzluğu geçmiyor. Ama beni en çok güldüren benzerlikleri ikisinin de ayrıntıları gözden kaçıran ve genellemeler yaparak algılayan beyin yapıları. Osman için aynı kıyafetleri giyinmiş aynı boy ve kilodaki iki insan aynı insandır. Bir oyuncuyu başka bir filmde görse asla tanıyamaz mesela. ("bu o mu? nasıl yani?!" şeklinde ağzı açık kalarak izler filmin devamını da) İhsan'ın kafasının da aynı şekilde çalışıyor olması gördüğü bütün orta yaşın üzerindeki bıyıklı adamlara (annemlerin tonton aşçı şeklindeki tuzluğu da dahil) dede demesiyle sonuçlanıyor. Çok sayıda adamı da babası sanmışlığı var kendisinin. Belki de Osman'a aşkla bağlı olduğu için baktığı herkeste onu görüyordur.
İhsan'cım ama lütfen biraz daha seçici olalım güzelim hm? Liste içler acısı, neal cassady (gene de o resimdeki en iyi adamdı!), jamiroquai (hiç senin güzel baban öyle maskara gibi şapka takar mı çocuğum?), sucu (yuh! bi de yüzüne babaa diye bağırdın adamcağızın) filan var.. Bunu da buraya yazıyorum ki ileride kendi kendine gülesin kerata..
(resim epey eskilerden, yenisi yok bugünlük)