Zehra bana Ayşe demeye başladı. O kadar güzel söylüyor ki "sen ayşe deme, anne de" şeklinde bir düzeltme yapmaya kıyamıyorum.
Akşamları Osman legolardan tapınaklar inşa ediyor. Önceleri çocukları oynatmak amacıyla giriştiği bu uğraş son zamanlarda onun için bir hobiye dönüşmeye başladı. Genel olarak çift kubbeli ve gotik tarzda eserler ortaya koyduğunu tespit ettim. Bu arada çocuklar çoğunlukla legoları evde homojen ve rengarenk bir dağınıklık ortamı oluşturmak için kullanmayı tercih ediyorlar. Gerçi arada bir "büüük" kuleler yaptıkları da oluyor. Bu kulevari oluşumlar da kavga dövüş unsuru olarak önemli bir işlev üstleniyor.
Koltuk kenarından at yapmaca konulu fotoğraf çalışmam aşağıdadır: