Nisan Mayısta yaptıklarımız 2

Zehra'nın dili son iki haftada iyice çözüldü. Zaten aylardır kendi kendine sürekli anlamsız sesler çıkarıyordu. Herhalde kendi kendine İngilizce konuşmaya çalışıyor diye düşünüyorduk. Son günlerde dili birdenbire çözüldü. İngilizce konuşmaktan özel bir zevk alıyor. Özellikle kendi kendine veya İhsan'la oynarken nerdeyse hep İngilizce tercih ediyor. İhsan hiç İngilizce konuşmuyor, ama herşeyi anlıyor.

Zehra resme de çok meraklı. Biraz da kabiliyeti de var gibi. Bugün çok güzel resimler çizdi, onların resimlerini de yükleyeceğiz inşallah. Ayrıca her resmin bir de hikayesini anlatıyor. Hikayeler genellikle sevgi üzerine kurulu. İhsan resmi hiç sevmiyor, yapboz yapmaya düşkün. Parçaları birleştirmek çok hoşuna gidiyor. Normalde ilgisi ve dikkati biraz dağınık olmasına rağmen yapbozla saatlerce başından ayrılmadan oynayabiliyor. Üstelik bayağı da kabiliyetli. Bir keresinde beraber yapmaya çalışıyorduk, ben bir parçanın yerini bulamayıp biraz şikayet edince bana "pazıy biyaz zoyduy baba" diye destek de veriyor. Ayşe de çok seviyor yapboz yapmayı, geçenlerde küçük ve çok perçalı bir tane aldık. Onu yapacaklar, İhsan'ın gözü kaldı. Gelip gidip onu istiyor. Zehra yapboza karşı ilgisiz. İhsan kadar iyi de yapamıyor.

Nisan ve Mayıs'ta bol bol parklara bahçelere gittik. Aşağıdaki resimler o zamanlara ait.

Yukarıdaki resimler Arboretumda çekildi. Çocukların çok hoşuna gitti. Özellikle İhsan göllere nehirlere taş atmaya bayılıyor. Bir türlü ayıramıyoruz.

Zehra'nın ilk denemelerinden. Çocuğun kedisi ağaçta kalmış, inemiyormuş, o da biraz üzülmüş.

"Çiçek çocuk" isimli çalışması. Babasının elini tutmuş. Babasını çok seviyormuş. İhsanın yorumu "gözleri biraz komik olmuş".

İhsanın araba tutkusu malum.

İhsan ne kadar arabalara düşkünse Zehra da bir o kadar prenseslere düşkün. Her gün kendine türlü prenses aksesuarı yapıyor. Bu da yine kendini prenses yaptığı günlerden biri.

Zehradan orjinal bir Penguen. Hergün böyle tuhaf şeyler tasarlayıp yapıyor.

Mutfak işlerinde de çok becerikliler.