Zehra tututanak ayağa kalkmayı sonunda başardı. Hem de, aylardır yatağının içinde yaptığı egzersizlerin bir meyvesi olarak, temkinli bir şekilde geri oturmayı da başarabiliyor küçük hanım. Oysa İhsan bey ilk fırsatta tırmanışa geçmiş olmasına rağmen dizini büküp oturabilmeyi ancak son iki gündür becerebiliyor.
İhsan bugün oyuncak arabasını ileri geri sürerek oynamayı öğrendi. Gerçi önce arabanın çıkardığı vvrrrammm sesinden epey ürküp ağladı ama sonra alıştı yeni oyuncağına. Gene de herşey gibi ondan da kısa sürede sıkılıp başka şeylerle ilgilenmeye başlıyor. Dikkati fena halde dağınık bir çocuk. Allah sonunu hayr etsin.
Bir başka gelişme: Osman binlerce yıldır uğraştığı tezini bugün tamamlayarak teslim etti. Bu hadiseyi, beyti kebap yemek, üzerine de muhteşem bir çay içmek suretiyle kutladık :) Kutlamalar (haftalardır biriken uykusuzluğun giderilmesi için) toplu uyku merasimi ile sürecek...