top ve birtakım oyuncaklar

İhsan ve Zehra'nın ilk defa bir topları oldu. Pembe kocaman dikenli bir top. Zehra biraz ürktü toptan ama İhsan çok güzel oynadı. Ayrıca bir tane çıngırak ve halka dizme oyuncağı aldık. Özellikle halkalı olan Zehra'nın çok ilgisini çekiyor. Bütün gün iki elinde birer halka ile dolaştı. Yıkanırken bile (hatta kurulanırken bile) bırakmadı halkalarını. Sevdiği şeye tüm benliğiyle yapışır benim kızım :)
İstanbul çocuklara iyi geldi. Biraz kilo almış gibiler. Tabi bunda annemim, ağzı boş bırakmama politikasının çok etkisi olduğu kesin. Annemin elinden yemeyi de pek seviyorlar.
Osman gittikten sonra İhsan "baba" demez oldu. Ben baba deyince de bakışları değişiyor sanki. Osman'ın işten gelip çocuklarla haşır neşir olduğu saatler yaklaşınca ikisinin de huysuzlukları artıyor. Birşey eksik ama ne? Özlemeyi öğreniyor bebeklerim hayatlarında ilk defa. Onlar öğrenirken ben de bilgilerimi tazeliyorum. Osman'ı özlemek hususunda çok tecrübeli olduğum halde tecrübelerimden hiçbir şey öğrenmemişim. Ama iyi olduğunu söyledi arayıp. Pasinler diye bir yere götürmüşler. Bir ay boyunca orada olacakmış eğitim için. Bu eğitim dedikleri şey de deliler gibi oradan oraya koşturmak yerlerde sürünmek filan sanırım. Osman yapamaz öyle şeyler. Çok üzülüyorum ooof of...
Şimdi uyuyor böcükler. Uyandıkları zaman onları bahçeye çıkaracağız annemle.