back home

Blogumuzu iyice boşladığımın farkındayım. Ama son günlerimizin oldukça yoğun geçmiş olmasını bahane gösterebilirim buna. Sonunda ailemizin tüm fertleri evimizde sağ salim biraraya geldik. Çocuklar kendi evimize dönüşümüzde unuttukları bir mekanla yeniden karşılaşmış olmanın zevkini ve endişesini bir arada yaşadılar. Sadece eski oyuncakları değil evde bulunan bütün eşyalar çok ilgilerini çekti. Zaten İhsan oyuncaklarla pek ilgilenmedi her zamanki gibi. Eve girer girmez yaptığı ilk iş oturma odamızdaki pufa tırmanıp atlamaca oyunu oynamak oldu. Zehra da bir süre yüzünde -yanaklarını elma elma ortaya çıkaran o komik- sırıtışıyla koridorda aşağı yukarı "nim-nim-nim" yürüdü durdu. Ama aynı zamanda da geceleri uyandıklarında nerede olduklarını algılayamadıkları için ilk hafta biraz zorlandık. Ancak iki gündür rahat uyuyorlar. Tabii bunda gribi henüz atlatabilmiş olmalarının da payı var.
Baba'ya da iyiden iyiye alışıldı. Ankaradaki ilk günlerimizde evde epeyce kalabalıktık. Babane, hala, Nuriye teyze ve Kevser abla bizimleydiler. Ama Zehra ile İhsan tuhaf bir biçimde bana yapışık gezmeyi tercih ettiler ilk haftamızda. Neyse ki Osman sonunda çocuklara iyice kendini sevdirdi. Artık ağızlarından "baba" sözü eksik olmuyor ikisinin de. Benim kadar onunla da vakit geçirmek istiyorlar. Elbette bu durum benim çok işime geliyor, hele de evde yeniden düzen kurabilmek için bol bol vakte ihtiyaç duyduğum şu günlerde. Bu hafta Osman'ın işten izin almış olması da bu açıdan çok iyi oldu.
İkizler bu eve ve babalarına alışırken bir taraftan da son altı ayımızı geçirdiğimiz evi ve orada kalan sevdiklerimizin yokluğunu hissediyorlar. Nereden mi biliyorum? Zaman zaman pencereye vurarak ya da telefonu ellerine alıp Aysel teyzeyi çağırıyorlar örneğin. Ya da evin kapısı açılınca apartmandaki kedileri çağırıyorlar "pisi pisi". Annemlerin apartmanındaki kara kedilerden burada hiç yok. Burada hiç Aysel teyzemiz de yok. Annanemiz, dedemiz, ebru teyzemiz yok. Birarada olmuyor her şey. Malum.

(Fotoğraf makinesinin kablosu yok. Alacağız inşallah en yakın zamanda)