Ann Arbor'dayız

Artık Ann Arbor'da yaşıyoruz. Harika bir tabiatı olan çok güzel bir şehir burası. Bahçemizde sincaplar ördekler geziyor. Komşularımızın dediğine göre zaman zaman ceylan sürülerinin geçtiği bile oluyormuş. İnsanlar da güleryüzlü ve sevecen. İlk günlerimiz çok yoğun geçti. Evimizin eşyalrını iki üç gün içinde alıp yerleşmek ve bir takım başka işleri halletmek zorundaydık. Çocuklar bayağı sefil oldular tabi o sırada. Gene de işlerimiz çok kolaylaştırıldı hamdolsun. Bir hafta geçmeden hemen hemen tamamen yerleşmiş ve düzenimizi kurmuş olduk.
İhsan ile Zehra için değişen pek birşey olmadı henüz. Türkiye'deki gibi burada da çoğunlukla benimle birlikte evdeler. Artık Osman'ın bizimle geçirecek daha çok vakti oluyor tabi. Burada oturduğumuz sitenin yemyeşil bir bahçesi var. Bahçemizde meyva ağaçlarımız filan var. Her gün olmasa da sık sık çocuklarla dışarı çıkıyoruz. Görüştüğümüz Türk ailelerin bizimkilerin yaşlarında çocukları var. Arkadaş yokluğu da çekmiyorlar yani. Ama Ankara'daki evimizi ve akrabalarımızı özlüyorlar. Henüz İngilizceden pek anladıkları söylenemez gene de goodbye ve excuse me gibi bir kaç kelime kaptılar. Bir iki ay sonra dil için oyun grubuna katılmalarını düşünüyoruz. Önce benim araba kullanmayı öğrenmem gerekiyor. Trafiği bu kadar düzenli ve yolları böyle geniş bir memlekette de araba kullanmayı öğrenemezsem hiç öğrenemiycem demektir!
Yukarıdaki filmi dün öğleden sonra bahçede çektim. Ondan bir gün önce de Zehra burnuna oyuncak bebeğinin ayakkabısını soktuğu için acile gittik. Muhtemelen ayakkabı miğdeye gitmiş. Bir sorun yok yani çok şükür. Ama Zehra çok uslu durdu hastanede. Doktorların sözlerini dinledi ne dedilerse yaptı. Good job good job dediler kızıma :)Bir daha yapmayacak gene de öyle şeyler..